
Şile escort sabahlar her zaman serin olurdu. Denizden gelen rüzgâr, sokakların arasından geçip insanın içinden süzülür, tuzlu bir esinti bırakırdı. Genç kadın Elif, bu serinliği çoğu gün hissedemezdi; çünkü içini yakan başka bir soğukluk vardı. Yirmi dört yaşındaydı vip ama hayat, ona gençliğini yaşayacak kadar alan tanımamıştı. Bir zamanlar ailesiyle birlikte yaşadığı küçük kasabadan kaçıp İstanbul’a geldiğinde her şeyin daha iyi olacağını sanmıştı. Fakat çaresizlik, işsizlik ve borçlar, onu istemediği bir hayata sürüklemişti.
Şile escort gelişi bile bir kaçıştı aslında. Kalabalıktan, bakışlardan, kendine bile itiraf edemediği utancından uzak durmak istiyordu. Burada daha sessizdi. Daha az kişi onu tanıyordu. Geceleri çalışıyor, gündüzleri ise bir pansiyonun küçük odasında dinleniyordu. Fakat dinlenmek neredeyse imkânsızdı; zihni bir türlü susmuyordu.
Bir sabah, pansiyonun dar penceresinden çıkan ışığa gözlerini kısarak uyandı. Karnı anal seven açtı ama yiyecek alacak parası yoktu. Ayaklarını sürüyerek dışarı çıktı. Yürürken insanların sahile doğru ilerlediğini gördü; kimi balık tutacak, kimi yürüyüş yapacak, kimi de günün ilk çayını içip huzur bulacaktı. Elif ise huzurun neye benzediğini bile unutmuştu.
Gün içinde, küçük bir kafede bulaşık yıkamak için geçici bir iş buldu. Kafenin sahibi, orta yaşlı bir kadın olan Suna’ydı. Suna ilk başta Elif’i dikkatle süzmüş, ama sonra hiçbir şey sormadan onu işe almıştı. Sanki Elif’in içine bakmış ve ona bir şans vermek istemişti.
“Zor zamanlardan götten geçen çok insan gördüm,” demişti Suna. “Ama deniz kenarındaki herkesin bir gün değişme ihtimali vardır.”
Elif ilk kez biri tarafından yargılanmadan kabul edildiğini hissediyordu. Ellerini sıcak suyun altında yıkarken, “Belki gerçekten değişebilirim,” diye düşündü. Fakat geçmişin gölgesi, damarlarındaki yorgunluk gibi hep onunla birlikteydi.
Bir akşam, kafenin kapanmasına yakın, Suna ona bir bardak sıcak çay getirdi.
“Çok sessizsin,” dedi yumuşak bir sesle. “Bazen susmak en büyük çığlıktır. Ne yaşadığını bilmem gerekmiyor. Ama şunu bil: Burada çalışmaya devam edebilirsin. Kendine bir yol çizmek istersen yanında olurum.”
Bir yanıt yazın